STORM CORROSION

STORM CORROSION: Πληροφορίες για το project των Akerfeldt/Wilson

Οι Storm Corrosion, το project στο οποίο ως γνωστό δουλεύουν εδώ και καιρό οι Michael Akerfeldt (Opeth) και Steven Wilson (Porcupine Tree), έχουν έτοιμο το ομότιτλο ντεμπούτο τους. Η κυκλοφορία του αναμένεται τον Απρίλιο του 2012. Σε δηλώσεις του ο Steven Wilson ανέφερε: "Το περίεργο είναι ότι η μουσική σε αυτό το project είναι τελείως διαφορετική από όλα όσα έχουμε κάνει ο Michael κι εγώ στο παρελθόν. Είναι σίγουρα πολύ μακριά από οτιδήποτε metal και από οτιδήποτε έχει κάνει ο Michael στο παρελθόν, συμπεριλαμβανομένου του "Damnation". Πολλοί θα πουν "α, είναι σαν το "Damnation" αλλά σας διαβεβαιώνω είναι πολύ μακριά κι από αυτό". Και συνεχίζει: "Ίσως να έχει στοιχεία από πράγματα που έχω κάνει εγώ στο παρελθόν, αλλά και πάλι έχει σοβαρές διαφορές. Είναι ορχηστρικό, με πολλά έγχορδα, πολλές κιθάρες και φωνές, έχει πολύ μεγάλα σε διάρκεια τραγούδια που πάνε σε κατευθύνσεις που δεν περιμένεις. Όταν ξεκινήσαμε να το δουλεύουμε αναγνωρίσαμε με τον Michael ότι υπάρχει σοβαρή πιθανότητα πολλοί από τους οπαδούς μας εκεί έξω να το μισήσουν, αλλά το κάνουμε αποκλειστικά για τον εαυτό μας".

SUICIDAL ANGELS

SUICIDAL ANGELS: Τίτλος, artwork και ημερομηνία κυκλοφορίας για το νέο τους album

Οι συμπατριώτες μας thrashers Suicidal Angels ετοιμάζονται να μπουν στα Prophecy & Music Factory Studios στη Γερμανία, όπου θα ηχογραφήσουν το νέο τους album, το οποίο θα διαδεχθεί το "Dead Again". Το συγκρότημα θα συνεργαστεί και πάλι με τον R.D. Liapakis, ενώ η ημερομηνία κυκλοφορίας του album έχει οριστεί για τις 27 Ιανουαρίου του 2012. Το artwork του νέου album, το οποίο θα έχει τίτλο "Bloodbath" μπορείτε να δείτε παρακάτω. Σε άλλα νέα σχετικά με το συγκρότημα, οι Suicidal Angels ετοιμάζονται επίσης για την περιοδεία Full of Hate Tour στην οποία μεταξύ άλλων θα συμμετέχουν και οι Behemoth, Cannibal Corpse, Legion of the Damned, Misery Index. Η περιοδεία έχει προγραμματιστεί για τον Φεβρουάριο του 2012.

SCORPIONS

SCORPIONS: Λεπτομέρειες για την καινούρια τους συλλογή

Οι Γερμανοί Scorpions είναι έτοιμοι να κυκλοφορήσουν μια καινούρια συλλογή η οποία έχει το τίτλο "Comeblack", η οποία θα περιλαμβάνει επανηχογραφήσεις  σε κλασσικές συνθέσεις της μπάντας. Η κυκλοφορία είναι προγραμματισμένη  για τις 4 Νοεμβρίου και θα υπάρχει διαθέσιμη τόσο σε CD όσο και σε διπλό βινύλιο. Το εξώφυλλο της συλλογής μπορείτε να το δείτε δίπλα.

 

SCORPIONS

Μου τηλεφώνησε ο tour manager των Scorpions: "Που είσαι; Σε περιμένουμε...". "-Μα δεν ακυρώθηκε;" "-Μισό λεπτό". Μας έχουν τύχει περιπτώσεις που οι διοργανωτές στην Ελλάδα δεν είναι πολύ εξυπηρετικοί (σε αντίθεση με ό,τι συμβαίνει στο εξωτερικό), πρώτη φορά όμως μια συνέντευξη ακυρώνεται από το διοργανωτή χωρίς να το γνωρίζει καν ο manager της μπάντας! "Μπορείς να είσαι εδώ σε μισή ώρα;"... Μεταβολή και ολοταχώς προς το ξενοδοχείο. Ο tour manager μας περίμενε στην είσοδο και μας οδήγησε αμέσως στο roof garden. Ο Rudolf Schenker κάθόταν έξω και χάζευε την Ακρόπολη στο σούρουπο. Πήρε λίγο να καταλάβει και αυτός το λόγο που ο rock star, όπως χαρακτηριστικά είπε, έπρεπε να περιμένει τους δημοσιογράφους. Κατά τα άλλα, η κουβέντα προχώρησε φυσιολογικά και, όπως μας συμβαίνει πολλάκις, τα δεκαπέντε λεπτά έγιναν εύκολα σαρανταπέντε...

Συνέντευξη στους Κώστα Κούλη και Γιώργο Ανασοντζή. Οι φωτογραφίες προέρχονται από την επίσημη ιστοσελίδα των Scorpions.

 To βιβλίο σου με τίτλο “Rock your life” κυκλοφόρησε πρόσφατα και στη Βουλγαρία… Πώς αισθάνεσαι για αυτό το βιβλίο;

Rudolf Schenker : Ξέρετε, η βασική ιδέα, προκειμένου να γράψω αυτό το βιβλίο, ήταν η εξής. Σε όλη μου την καριέρα έβλεπα ανθρώπους που ήταν δυστυχισμένοι με τη δουλειά που έκαναν. Ξέρετε τι σημαίνει αυτό; Ότι αυτοί οι άνθρωποι σίγουρα είχαν κάποιο χόμπι! Κάνουν το κέφι τους σε κάποιο υπόγειο, από την άλλη όμως περνάνε τα χρόνια τους κάνοντας μια δουλειά που δεν τη θέλουν… Έτσι λοιπόν έγραψα αυτό το βιβλίο επειδή ήθελα να εμπνευστεί κόσμος από κει. Να δει αυτός ο κόσμος ότι οι Scorpions τα έκαναν όλα λάθος στην αρχή! Όλοι μου έλεγαν «Ρε παιδιά, τι θέλετε να κάνετε όταν γίνετε τριάντα χρονών»; Κι εγώ απαντούσα «Δεν έχει σημασία τι θα κάνω όταν θα είμαι τριάντα, σημασία έχει τι κάνω τώρα»! Και τώρα νιώθω πολύ ωραία που δημιουργώ μουσική και διασκεδάζω μ’ αυτό κάθε μέρα. Όπως έχει πει ο Βούδας «Ο στόχος είναι ο τρόπος»! Αυτό είναι το κλειδί! Πολύς κόσμος δεν το καταλαβαίνει… Νομίζει ότι η μαγική στιγμή είναι το τώρα… Η μαγική στιγμή είναι κάθε μέρα! Διάβαζα στις εφημερίδες… Ήταν ένας πολύ μεγάλος σταρ από τη Γερμανία, ο οποίος έκανε μια δήλωση… «Αν θέλεις να πετύχεις πρέπει να σκιστείς στη δουλειά»! Θυμάμαι ότι είχα πάει στην κοπέλα μου… της έλεγα «Κοίτα… Νομίζω ότι ξέρω τι πρέπει να κάνω. Θα πω στον κόσμο ότι δεν χρειάζεται να πεθάνει στη δουλειά»… Κάντε αυτό που θέλετε! Διασκεδάστε μ’ αυτό και τα χρήματα θα έλθουν. Σίγουρα δεν μπορούν να γίνουν όλοι Rockstar! Έτσι φαίνεται πως οι Scorpions έκαναν σε όλα λάθος στην αρχή, για να μάθουν στο τέλος ότι τα είχαν κάνει όλα σωστά! Οι περισσότεροι άνθρωποι ακούνε κάποιους άλλους για το τι θα πρέπει να κάνουν στη ζωή τους. Κοιτάξτε μέσα σας και θα βρείτε τι είναι αυτό που θέλετε να κάνετε. Όπως έγινε και με τον Paolo Coelho… Είχε πατήσει τα σαράντα όταν αποφάσισε ότι ήθελε να γίνει συγγραφέας. Η μητέρα του του είπε «Τι πράγμα; Ο πατέρας σου είναι αρχιτέκτονας, ο θείος σου γιατρός! Κι εσύ θέλεις να κάνεις κάτι που δεν θα σου αποφέρει καθόλου χρήματα. Είσαι λάθος»! Αυτός είναι και ο λόγος που έγραψα το βιβλίο μου. Ήθελα να δώσω στον κόσμο ένα παράδειγμα… Αν πιστεύεις στον εαυτό σου… Πολύς κόσμος αποφασίζει με γνώμονα το χρήμα… Και τότε γίνεται σκλάβος του! Δεν χαίρεται πια… Οι άνθρωποι που θέλουν μόνο το χρήμα είναι πάντα δυστυχισμένοι. Ξέρετε, ο πρώτος μας roadie… δεν είχε δουλειά ο άνθρωπος, ήλθε λοιπόν και μας είπε ότι ήθελε να γίνει roadie, να δουλέψει για μας. Αυτός ο άνθρωπος έπρεπε να μεταφέρει είκοσι μεγάφωνα στη σκηνή, δούλευε σαν σκυλί, ήταν όμως ευτυχισμένος! Είχαμε ένα πούλμαν για τις μετακινήσεις μας, ερχόταν παντού μαζί μας! Σήμερα αυτός ο άνθρωπος έχει δικό του σπίτι! Βλέπω τόσους πολλούς κιθαρίστες, οι οποίοι είναι πολύ καλύτεροι από μένα… Δεν έχουν όμως συνειδητοποιήσει τις δεξιότητές τους… Είναι δυστυχισμένοι… Αυτό είναι το βιβλίο μου, με ιστορίες για μένα και τη μουσική… Ο βασικός στόχος είναι να επηρεάσω τον κόσμο… Το “Rock your life” είναι μια γερή κλωτσιά στον πισινό! Κάντε αυτό που θέλετε και πιστέψτε σε σας!

 Πιστεύεις ότι πρόκειται για κάτι περισσότερο από όραμα; Υπάρχουν πολλά συγκροτήματα που έχουν όραμα, που τους αρέσει αυτό που κάνουν… Που θα πρέπει όμως να δουλεύουν για να ζήσουν κιόλας…

Rudolf Schenker : Οι βασικές σκέψεις είναι σημαντικές. Όταν έψαχνα για μουσικούς για να στελεχώσω τη μπάντα, έψαχνα για καλούς μουσικούς, έψαχνα όμως παράλληλα για ανθρώπους με τους οποίους θα μπορούσα να χτίσω μια φιλία. Αυτό ήταν το πιο σημαντικό σημείο. Όταν έρχεται η επιτυχία τα «εγώ» γίνονται τεράστια. Μετά βγαίνεις περιοδεία και όλα δυσκολεύουν. Η βασική ιδέα είναι να κάνεις καλή μουσική για φίλους και να ταξιδεύεις. Κάνουμε αυτή την περιοδεία, την τελευταία μας, επειδή θέλουμε να πούμε ένα «αντίο» στους οπαδούς μας και όχι να πεθάνουμε μπροστά τους… Για παράδειγμα πάρτε τον Michael Schumacher… Ο άνθρωπος είναι ζωντανός θρύλος! Μάλλον όμως το παράκανε… Μπορεί να ξαναγυρίσει στην κορυφή; Ο Klaus κι εγώ είμαστε 62 χρονών… Αν φάμε τρία χρόνια στο δρόμο, κάνουμε μετά ένα άλμπουμ και ξαναβγούμε στο δρόμο για δύο χρόνια, θα έχουμε φτάσει τα εξήντα επτά… Και δεν θα μπορούμε πια να χοροπηδάμε στη σκηνή. Και ο κόσμος θα λέει «Καλά, γιατί το κάνουν ακόμα αυτό»;

Έχω μια ερώτηση για αυτό. Περίπου είκοσι χρόνια πριν τραγουδούσατε “Don’t stop at the top” (Μην σταματάς στην κορυφή).

Rudolf Schenker : Σωστά…

 Γιατί λοιπόν σταματάτε τώρα;

Rudolf Schenker : Θα σου πω… Πιστεύω ότι τα καλύτερα έρχονται!

Ασφαλώς! Δεν γερνάτε, απλά γίνεστε καλύτεροι…

Rudolf Schenker : Ακριβώς! Ξέρετε όμως… “Don’t stop at the top” σημαίνει «Πήγαινε πιο πέρα»… Όσον αφορά τους Scorpions, ένα πράγμα είναι καθαρό στο τέλος… Ότι ερχόμαστε και πάμε… Καμιά φορά πονάς, άλλες φορές πάλι περνάς καλά... Έχουμε 800 ώρες ζωντανό υλικό… Πυραμίδες, Μεξικό… Μόνο στη Ρωσία, που είχαμε παίξει τότε, έχουμε πάνω από 300 ώρες…

 Θα επιστρέψετε στη Ρωσία του χρόνου.

Rudolf Schenker : Ναι!

 Εννιά μέρες;

Rudolf Schenker : Ε, ναι…

 Άρα λοιπόν, αυτή η απόφασή σας να πείτε αντίο… Ίσως «χρειαστείτε» μερικά χρόνια ακόμα…

Rudolf Schenker : Να σου πω κάτι. Μπορείς να μου πεις τι θα κάνεις σε τρία χρόνια από σήμερα; 

Τι, τώρα;

Rudolf Schenker : Ναι! (γέλια) Ήδη έχουμε μιλήσει με τον promoter. Έχουμε μια τρομερή ιδέα για την τελευταία συναυλία μας. Θα προχωρήσουμε με προσοχή. Είμαστε Γερμανοί, δεν αστειευόμαστε μ’ αυτά, δεν θέλουμε να θεωρεί ο κόσμος ότι τον κοροϊδεύουμε. Πήραμε αυτή την απόφαση γιατί ήλθε ο καιρός για αυτό. Δεν μπορείς να συνεχίζεις να παίζεις όταν είσαι εβδομήντα χρονών. Άλλο τα Blues. Μπορείς να κάθεσαι σε ένα σκαμπό και να παίζεις Blues όσο αντέχεις.

 Solo καριέρα… Σε ελκύει κάτι τέτοιο; Ίσως, όταν κλείσει το τεράστιο κεφάλαιο των Scorpions, να σκεφτείς κάτι τέτοιο…

Rudolf Schenker : Κοίτα, ο αδελφός μου κι εγώ έχουμε κυκλοφορήσει την κιθάρα Schenker Brothers, την οποία κατασκεύασε η Dean. Πολλοί οπαδοί ζητούν πλέον ένα άλμπουμ Schenker Brothers. Είναι πιθανό… Θα έχω χρόνο να κάνω κάτι τέτοιο… Όταν έχω μια τέτοια δημιουργική ώθηση… Πρέπει κανείς να ακολουθεί το ένστικτό του. Το τώρα δεν έχει καμία ομοιότητα με το τι συνέβαινε ένα δευτερόλεπτο πριν! Και αυτή είναι η δύναμη του τώρα! Αν σκεφτώ τη σόλο καριέρα τώρα, θα χάσω το τώρα!

(Εκείνη τη στιγμή μπαίνει στην αίθουσα ο manager… Μας είχε πει ότι έχουμε στη διάθεσή μας δεκαπέντε λεπτά και – ακριβώς – πάνω στο δεκαπεντάλεπτο έρχεται να μας «πάρει» τον Rudolf… Ο καλλιτέχνης επεμβαίνει. «Το παίρνω πάνω μου εγώ»… Κι έτσι τα δεκαπέντε λεπτά έγιναν σαράντα πέντε…)

 Έχεις ποτέ σκεφτεί την «επόμενη» ημέρα…

Rudolf Schenker : Όχι… Δεν κάνω σχέδια, χαλάνε τη στιγμή. Όταν αποφάσισα να πάω στο Dakar, έρχεται ο manager και μου λέει «Καλά, είσαι ηλίθιος; Μιλάμε για το πιο δύσκολο ράλι και μας περιμένει μια τεράστια περιοδεία»! Εγώ όμως ένιωθα μια χαρά, την είχα πάρει την απόφασή μου. Και ήταν μία από τις πιο ωραίες εμπειρίες μου…

 Λίγο πριν μας έλεγες ότι έχετε παρά πολύ live υλικό. Σκέφτεστε λοιπόν να κυκλοφορήσετε κάποιο DVD του χρόνου;

Rudolf Schenker : Το “World Wide Live” θα είναι ένα DVD με bonus. Είχαμε κινηματογραφήσει τόσα πράγματα… Ούτε τα μισά δεν είχαν μπει στη βιντεοκασέτα τότε! Θα το επανακυκλοφορήσουμε λοιπόν σαν DVD. Όπως είπα, έχουμε μια καταπληκτική ιδέα για την τελευταία συναυλία. Δεν θέλω να πω ακόμα τίποτα. Θα είναι κάτι πολυδάπανο και πολύ special για τους Scorpions.

 Ο κόσμος μας θα είναι μοναχικός χωρίς τα super group;

Rudolf Schenker : Μοναχικός; Ναι, φυσικά! Όταν φύγουν οι Stones, οι AC/DC, οι Van Halen… Α, ίσως να κάνουμε ένα show στην Αμερική, μαζί με τους Van Halen…

 Λες να σταματήσει ποτέ οι Keith Richards;

Rudolf Schenker : Μπα, δεν νομίζω! (γέλια) Οι Deep Purple το σκέφτονταν κι αυτοί να κάνουν μια αποχαιρετιστήρια περιοδεία. Μετά έμαθαν ότι θα κάνουμε κι εμείς και άλλαξαν γνώμη! (γέλια) Θα έχουμε αρκετές εκπλήξεις στο «πακέτο» μας.

Στην αρχή μας έλεγες ότι κάποιοι σε ρωτούσαν «Τι θα κάνεις όταν γίνεις τριάντα χρονών»; Αυτοί οι άνθρωποι λοιπόν… τι κάνουν σήμερα;

Rudolf Schenker : Είναι μίζεροι, περιμένουν απλά να πεθάνουν… Ξέρεις, οι γονείς μας συνήθιζαν να λένε «Πάρτε μια απόφαση προκειμένου να είστε ασφαλείς»… Δεν υπάρχει ασφάλεια! Αύριο ο κόσμος μας μπορεί να είναι εντελώς διαφορετικός. Δεν υπάρχει τρόπος να είμαστε ασφαλείς! Όταν ήλθε ο αδελφός μου στην μπάντα, το 1969, κατάλαβα ότι έπρεπε να βρούμε καινούργιο τραγουδιστή. Δεν έφτανε πια η φωνή μου ή η φωνή του μπασίστα… Επειδή όμως ο Klaus υπηρετούσε στο στρατό τότε, έπρεπε να περιμένουμε. Να φανταστείς, είχα πάει κι εγώ να υπηρετήσω… για δύο μήνες!

 Μας έλεγες πριν ότι είστε φίλοι στο συγκρότημα… εσύ, ο Klaus και ο Matthias και τα άλλα παιδιά… Τα ΜΜΕ σας έχουν αποκαλέσει «Πρεσβευτές της Rock». Πώς βλέπεις εσύ την μπάντα; Σαν μια ωραία παρέα που φτιάχνει φοβερή μουσική;

Rudolf Schenker : Βλέπω τους Scorpions σαν το “Rock you like a hurricane”. Είναι καλό παράδειγμα, το τραγούδι αυτό έγινε ύμνος τη δεκαετία του ‘80. Παίζαμε στο Ισραήλ και το προηγούμενο βράδυ είχαμε παίξει στο Κάιρο. Όταν παίζαμε στη Ρωσία λέγαμε «Οι γονείς μας ήλθαν με άρματα και όπλα, εμείς ερχόμαστε με κιθάρες και μουσική»… Ο Mikhail Gorbachev μας είπε κάποτε «Μην το ξεχάσετε ποτέ, είστε η μοναδική Rock μπάντα που έχει προσκληθεί ποτέ στο Κρεμλίνο»! Η Rock μουσική βοηθάει να αλλάξουμε τον κόσμο…

Όση ώρα μιλούσε ο μεγάλος μουσικός, δεν μπορούσα παρά να τον ακούω. Ήταν καταιγιστικός, στην πρώτη μόλις ερώτηση απάντησε με έναν ποταμό δεκαπέντε και βάλε λεπτών. Ήρεμος, με τον αέρα του Rockstar, κάτι που το βλέπεις πολύ σπάνια και σε πολύ λίγους, φαντάζομαι, ανθρώπους, μας ανέπτυξε με τον πολύ δικό του τρόπο τις απόψεις του, τα πιστεύω του, τις πεποιθήσεις του… Φανατικός οπαδός του Σωκράτη, αλλά και της φωτογραφίας, ο Rudolf Schenker είναι ένας από τους μεγαλύτερους τραγουδοποιούς όλων των εποχών και παράδειγμα προς μίμηση για όλους τους νέους που ασχολούνται με τη μουσική. Όχι πως η τύχη δεν είχε το μερίδιό της σε όλα αυτά… Το γνωρίζει και ο ίδιος άλλωστε… Μέρος της ζωής είναι κι αυτό. Και ο Rudolf είναι, απλά, εραστής της ζωής…

U.D.O

Οι U.D.O. είναι διαχρονική και σταθερή αξία στα μουσικά δρώμενα. Album, περιοδεία, album, περιοδεία και όλο αυτό για 25 σχεδόν χρόνια. Αν σε αυτά προσθέσεις και το διάστημα που ο Udo και ο Kauffman ήταν στους Accept, τότε μιλάμε για άλλη μία δεκαετία παραπάνω. 2011 και οι U.D.O. επιστρέφουν με νέο δίσκο (με τον…ιδιαίτερο τίτλο “Rev-Raptor” και με το ακόμη πιο ιδιαίτερο εξώφυλλο) και στην άλλη άκρη της τηλεφωνικής γραμμής βρίσκεται ο Udo Dirkschneider για μία ακόμη ενδιαφέρουσα συνομιλία.

Συνέντευξη: Σάκης Νίκας

 Udo, τελικά ακούμε το νέο σας δίσκο, ύστερα από δύο αναβολές. Αλήθεια, τι έγινε και καθυστέρησε η κυκλοφορία του;

Udo Dirkschneider: Ναι, ξέρω…το αρχικό πλάνο ήταν να κυκλοφορήσει τον Ιανουάριο αλλά ο Stefan (Kauffman) αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγεία με τη μέση του…δεν μπορούσε να κουνηθεί καθόλου. Έτσι, αναγκαστήκαμε να πάμε το πρόγραμμα πίσω για 2 ½ μήνες περίπου. Αυτός ήταν ο μοναδικός λόγος που καθυστέρησε η κυκλοφορία.

 Τώρα είναι εντάξει;

Udo Dirkschneider: Είναι καλά αλλά θα πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικός και να ακολουθεί τις εντολές του γιατρού.

 Είναι κάτι που θα επηρεάσει την περιοδεία;

Udo Dirkschneider: Όχι, όλα θα πάνε βάσει προγράμματος.

 Στα δικά μου αυτιά, το “Rev-Raptor” συνεχίζει από εκεί που σταμάτησαν τα “Mastercutor” και “Dominator” και παρουσιάζει περίπου το ίδιο στυλ στη σύνθεση και στην παραγωγή. Ποια είναι η γνώμη σου;

Udo Dirkschneider: Συμφωνώ απόλυτα. Έχεις δίκιο…αυτό θέλαμε να πετύχουμε από την πρώτη μέρα που αρχίσαμε να γράφουμε τα νέα κομμάτια. Από την άλλη, υπάρχουν περισσότερες μελωδίες και δισολίες τώρα ενώ και οι μπαλάντες είναι γραμμένες με ένα διαφορετικό τρόπο.

 Για μία ακόμη φορά, οι κιθάρες ακούγονται αιχμηρές και ελαφρώς παραμορφωμένες. Είναι μία προσπάθεια από μέρους σας να παραμείνετε ανταγωνιστικοί και επίκαιροι;

Udo Dirkschneider: Ναι! Είναι το τρίτο album στη σειρά όπου κάνουμε εκτεταμένη χρήση της τεχνολογίας χωρίς όμως να αλλοιώνουμε τον χαρακτηριστικό μας ήχο…τον ήχο των U.D.O. Υπάρχει μία νέα γενιά εκεί έξω που ακούει τη μουσική με διαφορετικό τρόπο σε σχέση με τη γενιά των 80ς. Υπάρχει το internet και όλα αυτά τα εργαλεία της τεχνολογίας. Είναι πού πιθανό, λοιπόν, ο ήχος των 80ς να μην τους λέει και πολλά πράγματα και εμείς σαν συγκρότημα δεν θέλουμε να παραμένουμε στατικοί και να βασιζόμαστε μόνο στα albums που κάναμε στο παρελθόν.

 Ας μιλήσουμε λίγο για μερικά τραγούδια του δίσκου…το ομώνυμο κομμάτι είναι κλασικό U.D.O. Πως προέκυψε ο τίτλος;

Udo Dirkschneider: Δεν είναι καταπληκτικό κομμάτι; Ο “Rev Raptor” είναι ένα αρπακτικό πουλί και εμείς θέλαμε έχουμε ως κεντρική ιδέα ένα μηχανικό αρπακτικό, ένα κατασκεύασμα της τεχνολογίας που βρίσκεται στην υπηρεσία της αστυνομίας για να εφαρμόζει το νόμο. Αλλά ξαφνικά ξεφεύγει από κάθε έλεγχο και γίνεται επικίνδυνο. Παραμένει αρπακτικό αλλά με την εφιαλτική έννοια του όρου.

 Ποιος είχε την ιδέα για το “Rev-Raptor”;

Udo Dirkschneider: Ο άνθρωπος που σχεδίασε το booklet και το εξώφυλλο.

 Η φιγούρα από το “Mastercutor” και “Dominator” κοσμεί ξανά το εξώφυλλο σε μία πιο “comic”, φανταχτερή προσέγγιση. Έχετε σκοπό να την κάνετε κάτι σαν mascot των κυκλοφοριών σας;

Udo Dirkschneider: Ναι…μας άρεσε πολύ η ιδέα για μία μασκότ έτσι όπως προέκυψε στο εξώφυλλο του “Mastercutor” και θέλαμε να χρησιμοποιήσουμε τον ίδιο χαρακτήρα και στα επόμενα albums. Πρέπει να πω, ωστόσο, ότι δεν θα είναι πάντα στο ίδιο στυλ αλλά θα αλλάζει ανάλογα με το concept του εξωφύλλου. Μιλάμε πάντως για τον ίδιο χαρακτήρα.

 Το κομμάτι που ακούω συνέχεια είναι το “I Give As Good As I Get”. Ποιος έγραψε τη μουσική και τους στίχους;

Udo Dirkschneider: Είναι ένα πολύ δυνατό κομμάτι –για μπαλάντα- με πολύ σημαντικούς στίχους. Το κομμάτι μιλάει για όλους εκείνους που δίνουν τα πάντα στη σχέση τους, στη δουλειά τους, στην οικογένεια τους, στις διαπροσωπικές τους σχέσεις και δεν παίρνουν πίσω αυτό που τους αναλογεί. Οι στίχοι είναι δικοί μου και του Stefan ενώ η μουσική ανήκει κατά 70% στον Fitty (Weinhold).

 Το πρώτο single είναι το “Leatherhead” για το οποίο γυρίσατε και ένα video-clip. Μίλησε μας λίγο για αυτό και πες μας αν σκοπεύετε να κυκλοφορήσετε και δεύτερο single μέσα από το “Rev-Raptor”.

Udo Dirkschneider: Γυρίσαμε το video στη Νυρεμβέργη και είναι μάλλον παλιομοδίτικο. Το σπίτι που έγιναν γυρίσματα έρχεται σε αντίθεση με το μοντέρνο στυλ του “Leatherhead” και μας άρεσε αρκετά αυτή η ιδέα. Το δεύτερο single θα είναι η μπαλάντα που σου αρέσει, το “I Give As Good As I Get”.

 θα κυκλοφορήσει σαν EP όπως και το “Leatherhead”;

Udo Dirkschneider: Να σου πω την αλήθεια, δεν ξέρω. Είναι θέμα της εταιρείας. 

Έχεις κάποιο αγαπημένο τραγούδι από το “Rev Raptor”;

Udo Dirkschneider: Η δύσκολη ερώτηση (γέλια)…μου αρέσει ιδιαίτερα το “Leatherhead”.

 Από όλα τα albums που έχεις κάνει με τους U.D.O., υπάρχει κάποιο με ξεχωριστή σημασία για σένα; Και δεν αναφέρομαι απαραίτητα σε αγαπημένο σου album…

Udo Dirkschneider: Αυτό το album θα είναι πάντα το “Faceless World”. Ήταν ένα εντελώς μελωδικό album και είχαμε τον Stefan πίσω από την κονσόλα για παραγωγό μας. Επιχειρήσαμε ορισμένα διαφορετικά πράγματα στο “Faceless World”…πολλά keyboards, αρμονίες, μελωδίες ενώ και εγώ τραγούδησα και με έναν πιο μελωδικό τρόπο. Παρόλα αυτά τα κομμάτια ήταν heavy…το “Faceless World” ήταν ένα δύσκολο αλλά πολύ καλό album.

 Και όμως δεν επεχείρησες ξανά να ακολουθήσεις τον ίδιο δρόμο στα επόμενα albums σου…

Udo Dirkschneider: (γέλια)…ναι…ξέρεις, είναι δύσκολο να αναπαράγεις αυτό τον ήχο στις ζωντανές εμφανίσεις σου ενώ υπάρχει και το πρόβλημα να βρεθεί το budget για μία τόσο προσεγμένη και ακριβή παραγωγή.

 Είμαι σίγουρος ότι έχεις πληροφορηθεί για την επιστροφή των Accept. Άκουσες το δίσκο;

Udo Dirkschneider: Φυσικά και το άκουσα…είναι ένα καλό album και ο νέος τραγουσιτής τα πήγε περίφημα…θα σου πω το εξής: περίμενα ότι ο Wolf (Hoffmann) και ο Peter (Baltes) θα έβγαζαν κάτι αξιόλογο και η περιοδεία θα ήταν απολύτως επιτυχημένη. Άλλωστε, απείχαν πολύ καιρό από τα μουσικά δρώμενα. Με την ευκαιρία, όμως, της ερώτησης να προσθέσω ότι όλα αυτά που διάβασα ότι είπε ο Wolf για το ότι και καλά εγώ δεν πίστευα ότι μπορούν να γράψουν ξανά μουσική είναι μαλακίες! Δεν το είπα ποτέ αυτό…και εννοείται ότι και οι δυο τους είναι καλοί μουσικοί και συνθέτες. Όμως όλες αυτές οι δηλώσεις τους θυμίζουν νηπιαγωγείο. Εγώ τους εύχομαι κάθε επιτυχία στο μέλλον.

Αισθάνθηκες επιπλέον πίεση λόγω των αναπόφευκτων συγκρίσεων που θα γίνουν μεταξύ των δύο κυκλοφοριών;

Udo Dirkschneider: Καθόλου! Άλλωστε, το “Rev-Raptor” ολοκληρώθηκε πριν την κυκλοφορία του δίσκου των Accept. Η γνώμη μου είναι ότι ο κόσμος είναι αρκετά μεγάλος για να χωρέσει και τους Accept και τους U.D.O. Είναι λογικό να μοιάζουν ηχητικά καμιά φορά τα δύο groups αφού εγώ και ο Stefan ήμασταν αναπόσπαστο κομμάτι των Accept.

 Ήταν το 2004, όταν επισκέφτηκες για τελευταία φορά τη χώρα μας. Δεν ήρθε η ώρα για την επιστροφή των U.D.O. στην Ελλάδα;

Udo Dirkschneider: Φυσικά και είναι η ώρα για να επιστρέψουμε και ήδη έχουμε καθυστερήσει…το θέμα είναι όμως ότι οι Έλληνες promoters έχουν σταματήσει να κάνουν προσφορές και ίσως θα πρέπει να απευθυνθείς σε αυτούς. Θέλουμε πολύ να παίξουμε σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Ελπίζω να τα καταφέρουμε.

GANDLEMASS TROUBLE