U.D.O

Οι U.D.O. είναι διαχρονική και σταθερή αξία στα μουσικά δρώμενα. Album, περιοδεία, album, περιοδεία και όλο αυτό για 25 σχεδόν χρόνια. Αν σε αυτά προσθέσεις και το διάστημα που ο Udo και ο Kauffman ήταν στους Accept, τότε μιλάμε για άλλη μία δεκαετία παραπάνω. 2011 και οι U.D.O. επιστρέφουν με νέο δίσκο (με τον…ιδιαίτερο τίτλο “Rev-Raptor” και με το ακόμη πιο ιδιαίτερο εξώφυλλο) και στην άλλη άκρη της τηλεφωνικής γραμμής βρίσκεται ο Udo Dirkschneider για μία ακόμη ενδιαφέρουσα συνομιλία.

Συνέντευξη: Σάκης Νίκας

 Udo, τελικά ακούμε το νέο σας δίσκο, ύστερα από δύο αναβολές. Αλήθεια, τι έγινε και καθυστέρησε η κυκλοφορία του;

Udo Dirkschneider: Ναι, ξέρω…το αρχικό πλάνο ήταν να κυκλοφορήσει τον Ιανουάριο αλλά ο Stefan (Kauffman) αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγεία με τη μέση του…δεν μπορούσε να κουνηθεί καθόλου. Έτσι, αναγκαστήκαμε να πάμε το πρόγραμμα πίσω για 2 ½ μήνες περίπου. Αυτός ήταν ο μοναδικός λόγος που καθυστέρησε η κυκλοφορία.

 Τώρα είναι εντάξει;

Udo Dirkschneider: Είναι καλά αλλά θα πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικός και να ακολουθεί τις εντολές του γιατρού.

 Είναι κάτι που θα επηρεάσει την περιοδεία;

Udo Dirkschneider: Όχι, όλα θα πάνε βάσει προγράμματος.

 Στα δικά μου αυτιά, το “Rev-Raptor” συνεχίζει από εκεί που σταμάτησαν τα “Mastercutor” και “Dominator” και παρουσιάζει περίπου το ίδιο στυλ στη σύνθεση και στην παραγωγή. Ποια είναι η γνώμη σου;

Udo Dirkschneider: Συμφωνώ απόλυτα. Έχεις δίκιο…αυτό θέλαμε να πετύχουμε από την πρώτη μέρα που αρχίσαμε να γράφουμε τα νέα κομμάτια. Από την άλλη, υπάρχουν περισσότερες μελωδίες και δισολίες τώρα ενώ και οι μπαλάντες είναι γραμμένες με ένα διαφορετικό τρόπο.

 Για μία ακόμη φορά, οι κιθάρες ακούγονται αιχμηρές και ελαφρώς παραμορφωμένες. Είναι μία προσπάθεια από μέρους σας να παραμείνετε ανταγωνιστικοί και επίκαιροι;

Udo Dirkschneider: Ναι! Είναι το τρίτο album στη σειρά όπου κάνουμε εκτεταμένη χρήση της τεχνολογίας χωρίς όμως να αλλοιώνουμε τον χαρακτηριστικό μας ήχο…τον ήχο των U.D.O. Υπάρχει μία νέα γενιά εκεί έξω που ακούει τη μουσική με διαφορετικό τρόπο σε σχέση με τη γενιά των 80ς. Υπάρχει το internet και όλα αυτά τα εργαλεία της τεχνολογίας. Είναι πού πιθανό, λοιπόν, ο ήχος των 80ς να μην τους λέει και πολλά πράγματα και εμείς σαν συγκρότημα δεν θέλουμε να παραμένουμε στατικοί και να βασιζόμαστε μόνο στα albums που κάναμε στο παρελθόν.

 Ας μιλήσουμε λίγο για μερικά τραγούδια του δίσκου…το ομώνυμο κομμάτι είναι κλασικό U.D.O. Πως προέκυψε ο τίτλος;

Udo Dirkschneider: Δεν είναι καταπληκτικό κομμάτι; Ο “Rev Raptor” είναι ένα αρπακτικό πουλί και εμείς θέλαμε έχουμε ως κεντρική ιδέα ένα μηχανικό αρπακτικό, ένα κατασκεύασμα της τεχνολογίας που βρίσκεται στην υπηρεσία της αστυνομίας για να εφαρμόζει το νόμο. Αλλά ξαφνικά ξεφεύγει από κάθε έλεγχο και γίνεται επικίνδυνο. Παραμένει αρπακτικό αλλά με την εφιαλτική έννοια του όρου.

 Ποιος είχε την ιδέα για το “Rev-Raptor”;

Udo Dirkschneider: Ο άνθρωπος που σχεδίασε το booklet και το εξώφυλλο.

 Η φιγούρα από το “Mastercutor” και “Dominator” κοσμεί ξανά το εξώφυλλο σε μία πιο “comic”, φανταχτερή προσέγγιση. Έχετε σκοπό να την κάνετε κάτι σαν mascot των κυκλοφοριών σας;

Udo Dirkschneider: Ναι…μας άρεσε πολύ η ιδέα για μία μασκότ έτσι όπως προέκυψε στο εξώφυλλο του “Mastercutor” και θέλαμε να χρησιμοποιήσουμε τον ίδιο χαρακτήρα και στα επόμενα albums. Πρέπει να πω, ωστόσο, ότι δεν θα είναι πάντα στο ίδιο στυλ αλλά θα αλλάζει ανάλογα με το concept του εξωφύλλου. Μιλάμε πάντως για τον ίδιο χαρακτήρα.

 Το κομμάτι που ακούω συνέχεια είναι το “I Give As Good As I Get”. Ποιος έγραψε τη μουσική και τους στίχους;

Udo Dirkschneider: Είναι ένα πολύ δυνατό κομμάτι –για μπαλάντα- με πολύ σημαντικούς στίχους. Το κομμάτι μιλάει για όλους εκείνους που δίνουν τα πάντα στη σχέση τους, στη δουλειά τους, στην οικογένεια τους, στις διαπροσωπικές τους σχέσεις και δεν παίρνουν πίσω αυτό που τους αναλογεί. Οι στίχοι είναι δικοί μου και του Stefan ενώ η μουσική ανήκει κατά 70% στον Fitty (Weinhold).

 Το πρώτο single είναι το “Leatherhead” για το οποίο γυρίσατε και ένα video-clip. Μίλησε μας λίγο για αυτό και πες μας αν σκοπεύετε να κυκλοφορήσετε και δεύτερο single μέσα από το “Rev-Raptor”.

Udo Dirkschneider: Γυρίσαμε το video στη Νυρεμβέργη και είναι μάλλον παλιομοδίτικο. Το σπίτι που έγιναν γυρίσματα έρχεται σε αντίθεση με το μοντέρνο στυλ του “Leatherhead” και μας άρεσε αρκετά αυτή η ιδέα. Το δεύτερο single θα είναι η μπαλάντα που σου αρέσει, το “I Give As Good As I Get”.

 θα κυκλοφορήσει σαν EP όπως και το “Leatherhead”;

Udo Dirkschneider: Να σου πω την αλήθεια, δεν ξέρω. Είναι θέμα της εταιρείας. 

Έχεις κάποιο αγαπημένο τραγούδι από το “Rev Raptor”;

Udo Dirkschneider: Η δύσκολη ερώτηση (γέλια)…μου αρέσει ιδιαίτερα το “Leatherhead”.

 Από όλα τα albums που έχεις κάνει με τους U.D.O., υπάρχει κάποιο με ξεχωριστή σημασία για σένα; Και δεν αναφέρομαι απαραίτητα σε αγαπημένο σου album…

Udo Dirkschneider: Αυτό το album θα είναι πάντα το “Faceless World”. Ήταν ένα εντελώς μελωδικό album και είχαμε τον Stefan πίσω από την κονσόλα για παραγωγό μας. Επιχειρήσαμε ορισμένα διαφορετικά πράγματα στο “Faceless World”…πολλά keyboards, αρμονίες, μελωδίες ενώ και εγώ τραγούδησα και με έναν πιο μελωδικό τρόπο. Παρόλα αυτά τα κομμάτια ήταν heavy…το “Faceless World” ήταν ένα δύσκολο αλλά πολύ καλό album.

 Και όμως δεν επεχείρησες ξανά να ακολουθήσεις τον ίδιο δρόμο στα επόμενα albums σου…

Udo Dirkschneider: (γέλια)…ναι…ξέρεις, είναι δύσκολο να αναπαράγεις αυτό τον ήχο στις ζωντανές εμφανίσεις σου ενώ υπάρχει και το πρόβλημα να βρεθεί το budget για μία τόσο προσεγμένη και ακριβή παραγωγή.

 Είμαι σίγουρος ότι έχεις πληροφορηθεί για την επιστροφή των Accept. Άκουσες το δίσκο;

Udo Dirkschneider: Φυσικά και το άκουσα…είναι ένα καλό album και ο νέος τραγουσιτής τα πήγε περίφημα…θα σου πω το εξής: περίμενα ότι ο Wolf (Hoffmann) και ο Peter (Baltes) θα έβγαζαν κάτι αξιόλογο και η περιοδεία θα ήταν απολύτως επιτυχημένη. Άλλωστε, απείχαν πολύ καιρό από τα μουσικά δρώμενα. Με την ευκαιρία, όμως, της ερώτησης να προσθέσω ότι όλα αυτά που διάβασα ότι είπε ο Wolf για το ότι και καλά εγώ δεν πίστευα ότι μπορούν να γράψουν ξανά μουσική είναι μαλακίες! Δεν το είπα ποτέ αυτό…και εννοείται ότι και οι δυο τους είναι καλοί μουσικοί και συνθέτες. Όμως όλες αυτές οι δηλώσεις τους θυμίζουν νηπιαγωγείο. Εγώ τους εύχομαι κάθε επιτυχία στο μέλλον.

Αισθάνθηκες επιπλέον πίεση λόγω των αναπόφευκτων συγκρίσεων που θα γίνουν μεταξύ των δύο κυκλοφοριών;

Udo Dirkschneider: Καθόλου! Άλλωστε, το “Rev-Raptor” ολοκληρώθηκε πριν την κυκλοφορία του δίσκου των Accept. Η γνώμη μου είναι ότι ο κόσμος είναι αρκετά μεγάλος για να χωρέσει και τους Accept και τους U.D.O. Είναι λογικό να μοιάζουν ηχητικά καμιά φορά τα δύο groups αφού εγώ και ο Stefan ήμασταν αναπόσπαστο κομμάτι των Accept.

 Ήταν το 2004, όταν επισκέφτηκες για τελευταία φορά τη χώρα μας. Δεν ήρθε η ώρα για την επιστροφή των U.D.O. στην Ελλάδα;

Udo Dirkschneider: Φυσικά και είναι η ώρα για να επιστρέψουμε και ήδη έχουμε καθυστερήσει…το θέμα είναι όμως ότι οι Έλληνες promoters έχουν σταματήσει να κάνουν προσφορές και ίσως θα πρέπει να απευθυνθείς σε αυτούς. Θέλουμε πολύ να παίξουμε σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Ελπίζω να τα καταφέρουμε.