ΤΗΕ MISSION

19/10/2011 - ΑΝΑΒΑΛΛΕΤΑΙ Η ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΤΩΝ ΤΗΕ MISSION

Αναβάλλεται η συναυλία των Mission λόγω των απεργιακών κινητοποιήσεων

Λόγω της απεργίας των ελεγκτών εναέριας κυκλοφορίας (Τετάρτη 19 & Πέμπτη 20/10), οι Mission δεν θα 
μπορέσουν να ταξιδέψουν στην Αθήνα, με αποτέλεσμα την αναβολή της πολυαναμενόμενης 
συναυλίας τους την Πέμπτη 20 Οκτωβρίου στο Fuzz Club. Η νέα ημερομηνία διεξαγωγής 
της συναυλίας θα ανακοινωθεί άμεσα, ενώ τα ήδη πωληθέντα εισιτήρια θα ισχύουν κανονικά για την νέα 
ημερομηνία.

Iced Earth

Iced Earth Dystopia

SPV

Οι πολυαγαπημένοι στο ελληνικό κοινό Iced Earth επιστρέφουν με το δέκατο studio album τους και τι επιστροφή είναι αυτή! Αφού πρώτα δοκιμάσαμε (ξανά) την απογοήτευση της αποχώρησης του Matt Barlow, δεν ξέραμε, αλήθεια, ποιο θα ήταν το επόμενο βήμα του Jon Schaffer. Ευτυχώς ο νέος τραγουδιστής, Stu Block, αποδείχτηκε χρυσή αλλαγή καθώς η φωνή του μοιάζει αρκετά με αυτή του Barlow και αν περιορίσει τις πολύ ψιλές νότες (που δεν είναι πάντως πολλές) τότε σίγουρα ο Block θα μας απασχολήσει για πολύ καιρό ακόμη.

Το “Dystopia” είναι πραγματικά μία πολύ καλή κυκλοφορία για τους Iced Earth και ο Jon Schaffer έχει κάνει άριστη δουλειά στον συνθετικό τομέα παντρεύοντας τα καλύτερα στοιχεία από την περίοδο με τον Ripper και τις κορυφαίες στιγμές από τα late 90s με τον Barlow. Στα δικά μου αυτιά τουλάχιστον, το “Dystopia” βρίσκεται κάπου ανάμεσα στο “Something Wicked...” και το “Framing Armageddon” με τον Schaffer να ακούγεται ξαναγεννημένος πίσω από την κιθάρα. Όλα τα trademark στοιχεία των Iced Earth είναι παρόντα και είμαι σίγουρος ότι όλοι οι fans της μπάντας –ιδιαίτερα στη χώρα μας που είναι και πολυάριθμοι- θα γουστάρουν 100%...σε μία χρονική περίοδο μάλιστα που οι Iced Earth έχουν ανακοινώσει και δύο live στην Αθήνα!

Highlight: Το “Anguish of Youth” είναι απίστευτο hit για τους Iced Earth και το ότι βρίσκεται στο #4 του tracklist οδηγεί συνειρμικά σε ένα άλλο κομμάτι που βρισκόταν στην ίδια θέση σε άλλο κλασικό Iced Earth album.

Evanescence

Evanescence
EMI




Είμαι από αυτούς που αποθέωσαν το “Fallen” και που ανέχθηκαν σιωπηρά το “The Open Door”. Αυτό για το οποίο δεν είμαι καθόλου σίγουρος είναι αν μπορώ και αν πρέπει να ανεχθώ αυτή την επιστροφή της πρώτης πετυχημένης (με βάση τα νούμερα κυρίως) metal female fronted μπάντας της Αμερικής, μετά από μια βραχυπρόθεσμη όσο και αψυχολόγητη διάλυση της.

Το τρίτο, ομότιτλο album των Evanescence, μπορεί να “τσουλήσει” μόνο από κεκτημένη ταχύτητα (αν δεν έχει κι αυτή μειωθεί σημαντικά).

Το “Evanescence” λοιπόν, έχει να επιδείξει ένα αρκετά καλό hit, το “The Change” και από εκεί και πέρα, ένα σύνολο άλλων έντεκα mid tempo κομματιών, με τα περισσότερα από αυτά δύσκολα να ξεπερνάνε το μέτριο. “Λίγο” συνθετικά, χωρίς το κομμάτι που θα ξεσηκώσει τους φίλους του είδους (με εξαίρεση ίσως το καλό “Erase This”) και χωρίς κάποια αξιόλογη μπαλάντα (απλά καλό το “Lost In Paradise”), δυνατά κάποτε σημεία του σχήματος. Ειλικρινά, δεν ξέρω πόσα από αυτά τα κομμάτια θα επιλέξουν οι Evanescence για την περιοδεία που θα προσπαθήσει να υποστηρίξει τη νέα τους αυτή δουλειά.

Το album αυτό θα μπορούσε να κριθεί ικανοποιητικό ως ντεμπούτο κάποιας πρωτοεμφανιζόμενης μπάντας, δεν είναι όμως σε καμία περίπτωση αυτό που περιμένει κάποιος από τους Evanescence των εκατομμυρίων δολαρίων budget (αρκούν άραγε;) που λίγα χρόνια πριν κατάφεραν να γίνουν ινδάλματα άλλων τόσων εκατομμυρίων νέων παιδιών.

Είναι άραγε οι Evanescence πραγματικά μεγάλη μπάντα;

show your face

crimson clory

$$ the mission $$