Καλώς ήρθατε στο blog μας H Rock Γενιά Του 80'

ΘΑ ΘΕΛΑΜΕ ΝΑ ΚΑΛΩΣΟΡΙΣΟΥΜΕ ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΟΥ BLOG ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΡΟΚ ΓΕΝΙΑΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΚΑΘΕ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΠΟΥ ΚΑΝΟΥΜΕ ΠΟΥ ΑΦΟΡΑ ΤΗΝ ΡΟΚ ΜΟΥΣΙΚΗ.ΟΠΩΣ ΕΠΙΣΗΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΠΟΥ ΑΠΛΑ ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΤΑΙ ΤΟΝ ΙΣΤΙΟΤΟΠΟ ΜΑΣ.

Καθώς οι μέρες περνάνε και το BLOCK φαίνεται να γίνεται όλο και πιο ενεργό, κυρίως από τη δική σας παρουσία, θα θέλαμε να υπενθυμίσουμε για άλλη μια φορά κάποιους κανόνες που πιστεύουμε ότι θα κάνουν την επικοινωνία μεταξύ των επισκεπτών ευκολότερη. Πάμε...

Είναι σαφές ότι για να φιλοξενηθούν οι απόψεις όλων σε αυτό εδώ το χώρο, απαιτείται ο σεβασμός του ενός προς τον άλλο. Δεν μας απασχολεί τόσο η γλώσσα και οι εκφράσεις που θα χρησιμοποιηθούν (αν και είμαστε αντίθετοι με το "μπινελίκι για το μπινελίκι" - η ελληνική γλώσσα έχει πολλούς τρόπους για να εκφραστεί ο καθένας πάνω στο θέμα που επιθυμεί), όσο το να μην προσβάλλει ο ένας τον άλλο με κακόβουλα, εκδικητικά ή συκοφαντικά σχόλια.σας ευχαριστουμε για τι παρουσια σας..!!!!!!!


Όποιο συγκρότημα θέλει να προστεθεί στο blog μπορεί να στείλει πληροφορίες και ό,τι υλικό θέλει (αν θέλει) στο mitsigkan7@gmail.com

H Rock Γενιά Του 80's - Headline

Τρίτη 4 Οκτωβρίου 2011

Dream Theater - A Dramatic Turn Of Events





Oι αναμφισβήτητοι ηγέτες του Progressive Metal επιστρέφουν με νέο album. O νέος drummer αποδεικνύεται άξιος συνεχιστής του Mike Portnoy!
 Bridges In The Sky

Classic Rock Love Songs

 Classic Rock Love Songs
Ημερομηνία Κυκλοφορίας
11th of December 2009
Είδος
Classic Rock
Τόπος Καταγωγής
Athens - Greece
Δισκογραφική Εταιρεία
All
Σχετικές πληροφορίες
---★---Since 11-12-09---★--- Classic Rock Love Songs is for all of us who loved and fell in love with these songs by 60’s, 70’s, 80’s and 90's.
Περιγραφή
The number one page in your hearts ♥
Γενικός Διαχειριστής
Fotis Parnassas {fotis} - Vassilis Komninos {Vassilis}
Press Contact
classic.rock.love.songs@hotmail.gr
Καλλιτέχνες που επίσης μας αρέσουν
All
Ιστότοπος



Αφιέρωμα - Ο μύθος που υπάρχει γύρω από το αμερΑφιέρωμα - Ο μύθος που υπάρχει γύρω από το αμερικάνικο συγκρότημα των Pavlov's Dog.


Pavlov's Dog

Ο μύθος που υπάρχει γύρω από το αμερικάνικο συγκρότημα των Pavlov´s Dog σίγουρα δεν έχει προηγούμενο. Πρώτα ήταν η περίεργη φωνή του David Surkamp που όλοι νομίζαμε ότι ήταν γυναίκα, μετά τα δυο άλμπουμ που ξαφνικά πολλαπλασιάστηκαν σε τέσσερα και η απίστευτη φήμη ότι ο Surkamp αυτοκτόνησε επειδή ήταν άσχημος. Ο Αλέξανδρος Ριχάρδος γράφει όσα ξέρει για τους Pavlov´s Dog, λύνοντας τις όποιες απορίες σας.
Η ιστορία τους ξεκινά το 1973 στο Saint Louis του Missouri, όπου τρείς ανήσυχοι νέοι, βάζουν τα θεμέλια για το συγκρότημα των Pavlov´s Dog. Είναι οι David Surkamp τραγούδι, Douglas Rayburn μέλλοτρον και ο Siegfried Carver βιολί. H μπάντα συμπληρώθηκε όταν προστέθηκαν οι David Hamilton πλήκτρα, Mike Safron περκασίον, Rick Stockton μπάσο και Steve Scorfina κιθάρα. Τα περίεργα με τους Pavlov´s Dog ξεκινούν πριν…αρχίσει η καριέρα τους όταν υπέγραψαν σε δυο εταιρίες, την ABC και την Columbia.
Τα χρήματα που είχαν πάρει από την Columbia ήταν 600.000$, ποσό αστρονομικό για το 1974. σήμερα 25 χρόνια μετά, ο David Surkamp λέει ότι άξιζαν τα λεφτά και σωστά τα πήραν. Το καταπληκτικό στην όλη ιστορία είναι ότι, σύμφωνα με την εγκυκλοπαίδεια του NME, το πρώτο τους άλμπουμ κυκλοφόρησε και από την ABC.
Γεγονός είναι ότι η κυκλοφορία του Permanent Menial (No 181, USA 6/4/1975) αν και εμπορικά δεν πήγε καλά, απέσπασε πολύ καλές κριτικές και παραμένει ως σήμερα κλασικό. Βέβαια, η φωνή του Surkamp, δεν άφησε κανέναν αδιάφορο, αναγνωρίζοντας ότι διαθέτει ένα εξαιρετικό λαρύγγι. Η συνεργασία του με το δίδυμο των παραγωγών Murray Krugman και Sandy Pearlman, γνωστοί από τη συνεργασία τους με τους Blue Oyster Cult ( όχι μόνο σαν παραγωγοί, αλλά και σαν μέντορες τους), πιθανόν να ήταν η αιτία που κατέληξαν στην Columbia. Στο στούντιο κατάφεραν να δέσουν την ιδιόμορφη φωνή του Surkamp με τα τραγούδια, που δεν έγιναν ποτέ οπερατικά ή δυσνόητα. Αντίθετα, το Julia που ανοίγει το Pampered Menial δείχνει ότι το συγκρότημα ξέρει πώς να χειριστεί μεγάλα τραγούδια και αποφεύγει τις υπερβολές. Σήμερα το Julia είναι ένα κλασικό τραγούδι για κάθε ραδιοφωνικό σταθμό που σέβεται το ακροατήριο του, που όμως ξεχνούν να παίξουν (ή δεν έχουν ακούσει ποτέ) τα Late November, Song Dance και Of once and future kings. Υπάρχουν στιγμές που οι Pavlov´s Dog θα μπορούσαν να διεκδικήσουν άνετα μια θέση δίπλα στα βρετανικά progressive συγκροτήματα.
Μετά την κυκλοφορία του Pampered Menial, αποχωρούν οι Mike Safron και Siegfried Carver. Στη θέση του ντράμερ, ήλθε ο Bill Bruford, γνωστός από τις συνεργασίες του με τους Yes και τους King Crimson. «Έως τότε δεν τους είχα άκουσε, αλλά μου τηλεφώνησε ένας φίλος και μου είπε ότι υπάρχει ένα αμερικάνικο συγκρότημα που πληρώνει καλά για ένα session και έτσι δέχτηκα. Οι ηχογραφήσεις που έκανα μαζί τους κράτησαν 4 μέρες και οι αναμνήσεις μου ήταν πού καλές» λέει 24 χρόνια αργότερα ο μεγάλος Βρετανός ντράμερ.
Αυτήν την περίοδο το συγκρότημα έχει εγκαταλείψει την Νέα Υόρκη, όπου είχε μετακινηθεί με την κυκλοφορία του πρώτου άλμπουμ και επιστρέφει στη γενέτειρά τους, το Saint Louis. Οι πρόβες για το δεύτερο άλμπουμ τους γίνονται στο σπίτι των γονιών του Surkamp. Το At the sound of the bell βρίσκει το συγκρότημα στο ίδιο ποιοτικό επίπεδο με το Pampered Menial αν και εδώ δεν υπάρχει το κραχτό hit Julia ή και το βιολί του Carver που έδινε έναν άλλο τόνο. Υπάρχει όμως ένα εύθραυστο Standing here with you,ένα υπέροχο Valkerie καθώς και ένα Did you see him cry που κλείνει το άλμπουμ. Και εδώ όλες οι συνθέσεις είναι γραμμένες από κοινού από όλα τα μέλη, ενώ προστέθηκε και ένας ακόμα κιθαρίστας, ο Thomas Nickeson. Σαν guests μετέχουν οι Michael Brecker σαξόφωνο, Andy MaCay (από τους Roxy Music), Gavyn Wright βιολί κ. α.. Οι ηχογραφήσεις έγιναν στη Νέα Υόρκη, αλλά ο Sandy Pearlman  πήρε τις ταινίες και έκανε κάποια overdubs στο Λονδίνο, ενώ ηχογράφησε και την χορωδία των Wycombe Boys. Αν και το At the sound of the bell ήταν πολύ καλό, δεν μπήκε στα charts με αποτέλεσμα η απογοήτευση να τους οδηγήσει στην διάλυση. Οι Pavlov´s Dog πέρασαν στην ιστορία για δυο λόγους: για τη μοναδική φωνή του Surkamp και για το Julia. Και τα χρόνια περνούν και ο μύθος συντηρείται κρατώντας πάντα ζωντανό το ερώτημα, τι απέγιναν;
Και ξαφνικά γέμισε ο τόπος από το τρίτο(!) τους άλμπουμ με τίτλο Third. Στο οπισθόφυλλο αναγράφεται ότι μετά την αποχώρησή τους από την ABC Records, το συγκρότημα άλλαξε το όνομά του σε Saint Louis Hounds. Βέβαια, στο εξώφυλλο το Pavlov´s Dog βγάζει μάτια, εξάλλου ποιος θα αγόραζε ένα cd των άγνωστων Saint Louis Hounds; Το Third ηχογραφήθηκε στο Missouri το 1977(!), μιξαρίστηκε την ίδια χρονιά στη Νέα  Υόρκη και το remaster έγινε το 1991(!) στην Φλωρεντία, οπότε και κυκλοφόρησε από την εταιρεία Anthology. Η σύνθεσή τους είναι David Surkamp τραγούδι, Steve Scorfina κιθάρα, Tom Nickelson πλήκτρα, Kirk Sarkisian ντραμς, Rick Stockton μπάσο και Doug Rayburn πλήκτρα. Τα δέκα κομμάτια είναι όλα δικές τους συνθέσεις εκτός από το Today που είναι γραμμένο από τον Martin Balin των Jefferson Airplane. Όπως καταλάβατε από τις ημερομηνίες το Third ηχογραφήθηκε πολύ κοντά με το At the sound of the bell και ηχητικά βρίσκεται κοντά του. Όχι, ούτε εδώ θα βρείτε μια Julia, θα ακούσετε όμως τα Only και Trafalgar, που θα μπορούσαν να κάνουν καριέρα σαν single. Το Third δεν κυκλοφόρησε ποτέ στην Αγγλία.
Και ενώ κάνω πρόγραμμα μια μέρα στον Capital, παίζοντας το Only You και διηγούμενος το ιστορικό του Third, με παίρνει ένας ακροατής και μου λέει «ξέρεις έχω και το τέταρτο άλμπουμ τους». Άφωνος εγώ. Λίγες μέρες μετά παραλαμβάνω ταχυδρομικά ένα αντίτυπο του άλμπουμ μπου τιτλοφορείται Lost In America. Κυκλοφόρησε από την TRC και η σύνθεσή τους είναι David Surkamp, Douglas Rayburn, Frank Kriege, Robert Lloyd και Michelle Isam. Δηλαδή, από την παλιά σύνθεση έμειναν μόνο οι Surkamp και Rayburn, που έχουν γράψει και τα δέκα κομμάτια στο άλμπουμ. Για πρώτη φορά υπάρχουν φωτογραφίες τους και επιτέλους βλέπουμε πως είναι ο τραγουδιστής με την καταπληκτική φωνή. Το Lost In America δεν έχει το ύψος των συνθέσεων των τριών προηγουμένων, αλλά ο μεγάλος Surkamp εξακολουθεί να διαθέτει χαρισματική φωνή, που ντύνει τα τραγούδια με το δικό του τρόπο. Είναι καταπληκτικό πως κατορθώνει ένα απλά συμπαθητικό τραγούδι, όπως το ομώνυμο που ανοίγει το άλμπουμ, να το κάνει ελκυστικό.
Τα δυο πρώτα ευρέως διαδεδομένα άλμπουμ τους, κυκλοφορούν από τη Sony σε τρεις διαφορετικές μορφές. Σαν μεμονωμένα cd, σε διπλή έκδοση και τα δυο μαζί καθώς και ένα best of.
Για όσους πίστευαν ότι είχε αυτοκτονήσει επειδή…ήταν άσκημος(!!!), να τους ενημερώσω ότι ο David Surkamp ζει με την οικογένειά του στο Saint Louis. Προφανώς, όσοι πίστευαν ότι είχε αυτοκτονήσει, θα νόμιζαν ότι ο Surkamp ήταν στις φωτογραφίες του At the sound of the bell που φυσικά εικονίζεται…ο Κουασιμόδος. Μετά τη διάλυση των Pavlov´s Dog ο David Surkamp έζησε για λίγο στο Seattle, για να ξαναγυρίσει στο Saint Louis όπου εργάζεται σαν δημοσιογράφος. Παράλληλα, συνεργάστηκε για αρκετό καιρό με τον Ian Matthews των Fairport Convention, ενώ τώρα γράφει τραγούδια με τη γυναίκα του Sarah και μέσα στα όνειρά του είναι να τα ηχογραφήσει σε άλμπουμ.

"Abbey Road"

04/10/2011 - ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ...4 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ
To 1969 το “Abbey Road” των Beatles πάει στην κορυφή των Βρετανικών charts. Το εξώφυλλο ήταν εμπνευσμένο από τον υποτιθέμενο θάνατο του Paul McCartney ενώ η πινακίδα του αυτοκινήτου αναγράφει τα “LMW 281F”...δηλαδή “Linda McCartney Weeps 28 if (he was alive).
Το 1970 πεθαίνει από υπερβολική δόση ηρωίνης η Janis Joplin.
Το 2004 πεθαίνει ο Καναδός μπασίστας Bruce Palmer από ανακοπή καρδιάς.
Το 1947 γεννιέται ο μπασίστας των Blood, Sweat & Tears, Jim Fielder.

Δευτέρα 3 Οκτωβρίου 2011

AFTER DARK

Ώρα
Πέμπτη, 27 Οκτώβριος · 10:30 π.μ. - 1:30 μ.μ.

Τοποθεσία
AFTER DARK
ΔΙΔΟΤΟΥ 31 & ΙΠΠΟΚΡΑΤΟΥΣ
ΕΞΑΡΧΕΙΑ

Δημιουργήθηκε από:
 

ΟPETH

ΟPETH - THROAT OF WINTER

Πολύ θα θέλαμε να έχουμε μιλήσει με τον άνθρωπο που είναι υπεύθυνος για τους OPETH, τον κιθαρίστα και τραγουδιστή MIKAEL ÅKERFELDT. Θα είχαμε πολλά να τον ρωτήσουμε και αυτός πολλά να μας πει ενόψει του δέκατου δίσκου τους, “HERITAGE”. Πρόκειται για ένα ολοκληρωμένο μουσικό πρόταγμα το οποίο μπορεί ν’ αλλάξει ζωές. Ηχογραφημένο σ’ ένα studio της Στοκχόλμης, το Atlantis (πρώην Metropolitan), διατηρημένο από το 1960, αλλά όχι σε μπομπίνες, ηχεί σα να ετοιμάστηκε για τη βρετανική αγορά του 1973. Και είναι τόσο οργανικό, αληθινό, ανθρώπινο και απτό, όσο ελάχιστα προϊόντα που καρατομούνται στην προκρούστεια κλίνη των ProTools. Kαι το παράδοξο είναι ότι το “Heritage” γράφτηκε με ProTools… ας επιχειρήσουμε μία κατάβαση στα άδυτα των αδύτων.